Trzecia Rzesza 1933-1945 - historia państwa
Grudzień 10 2018 18:34:33    Historia ~ Ludzie Hitlera ~ Narzędzia Wojny ~ Prusy Wschodnie ~ Mapa strony
 

Nawigacja
Strona Główna
Historia
Ludzie Hitlera
Wewnątrz Państwa
Adolf Hitler
Narzędzia Wojny
Prusy Wschodnie
Zbrodnie
Ciekawostki
Dokumenty
Forum
Inne
Kontakt
Nagrody
Linki
Szukaj
Nowości
Galeria
Mapa strony
Warto zajrzeć
krucjata krucjata stacje

Losowy cytat
  Dobre kłamstwo jest jak magiczne zaklęcie - Hitler

[Wiecej cytatów]

Użytkowników Online
Gości Online: 1
Brak Użytkowników Online

Zarejestrowanch Uzytkowników: 797
Najnowszy Użytkownik: Lifets

Wątki na Forum
Najnowsze Tematy
Stature stingy sldnf...
Form miserly vigra n...
Purchase miserly vrd...
Ofensywa w Ardenach
D-day jak myślicie ...
Najciekawsze Tematy
Bitwa która prze... [111]
Bitwa o Berlin [92]
D-day jak myślic... [86]
Dunkierka [65]
Przyczyny porażk... [61]

Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.

Newsletter
Dla Użytkowników
Statystyki
Ciekawe miejsca

       Speer, Albert
Albert Speer urodził się 19 marca 1905 roku w Mannheim, w burżuazyjnej rodzinie. W początkowym okresie swojego życia chciał zostać matematykiem jednak ostatecznie postanowił kontynuować rodzinną tradycję i podjął studia architektoniczne w Wyższej Szkole Technicznej w Karlsruche, zaś w latach 1924/25 przeniósł się do Monachium.

Albert Speer z Adolfem Hitlerem rok 1942

Następnie przeniósł się na Uniwersytet Techniczny w Berlinie, jednak mimo usilnych prób nie został tam jednak przyjęty na seminarium u Hansa Poelziga. W 1926 roku udało mu się zostać uczniem Heinricha Tessenowa, zaś po zdaniu dyplomu w 1927 jego asystentem. Również w jego życiu osobistym zaszły zmiany. Latem 1922 roku poznał swoją przyszłą żonę Margaret. Ożenił się z nią wbrew woli matki 28 sierpnia 1928 roku. Miał z nią sześcioro dzieci: Albert junior (dziś znany berliński architekt), Hilde, Margarete, Arnold, Fritz oraz Ernst.
W grudniu 1930 roku wziął udział w jednym z berlińskich wieców narodowych socjalistów. W czasie jego trwania ogromne wrażenie wywarła na Speerze przemowa Hitlera. Niedługo potem, bo w marcu kolejnego roku był już aktywnym działaczem NSDAP. Bardzo szybko został dostrzeżony przez Hitlera, a za namową Goebbelsa w 1933 roku w wieku zaledwie 28 lat otrzymał pierwsze zlecenie, jakim była renowacja gmachu Ministerstwa Propagandy. Już rok później po śmierci Paula Ludwiga Troosta został głównym architektem Hitlera. Kolejne zlecenia posypały się błyskawicznie. Speer zajął się m.in. budową nowego budynku kancelarii Rzeszy czy też pałacu partii w Norymberdze. To właśnie jego uwielbienie do tworzenia dzieł monumentalnych zwróciło na niego uwagę Hitlera, olbrzymiego entuzjasty wszystkiego co wielkie. Obydwaj do samego końca wojny często się spotykali. Może słowo przyjaźń na określenie ich stosunków było by zbyt na wyrost, ale napisać, że darzyli siebie dużą sympatią i szacunkiem będzie już jak najbardziej na miejscu. Hitler zawdzięcza niewątpliwie Speerowi iście królewską oprawę swych partyjnych wieców. Jednym z najbardziej spektakularnych przykładów była na pewno scenografia marszów norymberskich. Np. podczas zjazdu partii w 1934 roku rozmieścił on w okolicy 150 reflektorów przeciwlotniczych, które po zapaleniu utworzyły „świetlną katedrę”. W 1937 roku został mianowany generalnym inspektorem rozbudowy Berlina. W tym czasie opracował koncepcję rozbudowy miasta, które swym rozmachem miało powalić na kolana wszystkich odwiedzających. Po wybuchu wojny Speer w 1940 roku odwiedził Paryż, który miał w niedalekiej przyszłości być pokonany architektonicznie przez Berlin. Nad centrum miała górować nowa hala zgromadzeń, wybudowana na wzór rzymskiego Panteonu z kopułą o wysokości 300 metrów. Do dnia dzisiejszego jej model znajduje się w Niemieckim Muzeum Historycznym w Berlinie. W tym momencie należy zwrócić uwagę na sprawy, które później Speera zaprowadziły przed norymberski Trybunał. Otóż by móc wyburzyć dużą część berlińskiego centrum, osobiście nadzorował on w okresie październik 1941 – kwiecień 1942 deportację z Berlina 23 tysięcy Żydów. Powód wysiedlenia był bardzo prozaiczny. Ich mieszkań potrzebowano dla ludzi wysiedlanych z centrum miasta. Niestety dalsze prace odłożono w czasie gdyż ciężar wojny spowodował, że Hitler skierował Speera do innej pracy.


Jedno z dzieł Alberta Speera - Trybuna główna na Zeppelinfeld
w Norymberdze


W 1942 roku został mianowany ministrem ds. uzbrojenia i amunicji i szefem organizacji Todt`a. W nowej roli sprawdził się znakomicie. Dodatkowo w 1943 roku został także generalnym pełnomocnikiem ds. uzbrojenia w ramach planu czteroletniego. Można więc powiedzieć, że stał się faktycznym szefem całego przemysłu zbrojeniowego Trzeciej Rzeszy. Dzięki jego zdolnościom planowania na wielką skalę, a także umiejętności szybkiego rozwiązywania problemów i sprawnego przerzucania środków tam gdzie były one najbardziej niezbędne, gospodarka Niemiec, do końca wojny, utrzymywała stale wysokie wskaźniki produkcji. Przykładowo w ciągu trzech lat swojej pracy, czterokrotnie zwiększył ilość produkowanych czołgów. Dzięki jego pomysłom udało się Hitlerowi wydłużyć wojnę o wiele miesięcy. Należy jednak zwrócić uwagę także na fakt, że wszystko to nie byłoby możliwe bez olbrzymiej rzeszy robotników przymusowych. Ich liczba została zwiększona z 2,6 miliona do 14 milionów. Wypada także, odnieść się do wytykanych czasem w opracowaniach błędów jakie popełnił. Szczególnie często był przytaczany ten o przesiedleniach jeńców, które niejako podnosiły koszty produkcji. Chodzi chociażby o ich transport do nowych miejsc pracy, wykorzystując tak potrzebne na froncie składy pociągów. Wydaje mi się to tezą lekko przesadzoną. Mam bowiem wrażenie, że łatwiej jest przewieźć nawet 10 tysięcy ludzi z punktu B do A, niż budować od podstaw fabrykę czegokolwiek w punkcie B. Warto jednak pamiętać, że sprawą niezaprzeczalną jest fakt iż zatrudnienie w przemyśle zbrojeniowym ludzi o niskich kwalifikacjach wpłynęło ujemnie na jakość wytwarzanego produktu. Niestety innego wyjścia nie było. Moim zdaniem za błędy można uznać zbyt późne przeniesienie wielu zakładów z Zagłębia Ruhry w inne rejony Rzeszy. Jak wiadomo było ono celem licznych nalotów bombowych i z każdym z nich traciło na swojej efektywności. Wraz z upływem czasu coraz bardziej oczywiste stawało się to, że wojna toczona przez Trzecią Rzeszę na dwóch frontach, była przegrana. Z czego sprawę zdał sobie sam Speer po lądowaniu w Normandii. Do końca pozostał jednak wierny idei i nigdy nie zdradził Hitlera.

Po zakończeniu wojny wpadł do alianckiej niewoli i został oskarżonym w procesie norymberskim. Zarzucono mu zbrodnie wojenne i zbrodnie przeciw ludzkości. Zawiązane to było z organizowanymi przez niego deportacjami wielu milionów jeńców. Jako jeden z niewielu, przyznał się i wyraził żal i skruchę za swoje postępowanie. Bardzo wiele wskazuje, że właśnie dzięki takiemu postępowaniu uratował się przed karą śmierci. Ostatecznie skazany został na 20 lat pozbawienia wolności. Mimo surowego zakazu sporządzania wspomnień, w czasie odbywania kary w Spandau napisał książkę, która dzięki przychylności jednej z osób z personelu była systematycznie przenoszona poza więzienne mury. Został uwolniony w roku 1966, zaś trzy lata później wydana została jego praca. Zawierała ona liczne wspomnienia i opisy z czasów wojny, jednak wydaje się, że napisana została w celu częściowego wybielenia swojej osoby. Zawiera ona jedynie enigmatyczne wspomnienia o zagładzie czy rozbudowie obozu w Auschwitz, zaś posiadane przez historyków dokumenty mówią o tym w zupełnie innym świetle. Zresztą sam Speer w licznych prywatnych rozmowach przyznawał się do wiedzy na temat zagłady narodów jakiej dochodziło w licznych obozach koncentracyjnych. Speer udzielił wielu wywiadów, brał udział w kilku produkcjach dokumentalnych. Do samego końca prowadził aktywny tryb życia. Mimo to żył z dala od rodziny, także od sześciorga dzieci z którymi nie potrafił odnowić relacji. Zmarł w czasie jednej ze swych podróży. Przyczyną śmierci był wylew krwi do mózgu, którego doznał w jednym z londyńskich hoteli 1 września 1981 roku.


Dodane przez LukLog dnia wrzesień 15 2012 09:17:56
4989 Czytań
Oceny
Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.

Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.

Šwietne! Šwietne! 0% [Żadnych głosów]
Bardzo dobre Bardzo dobre 100% [1 Głos]
Dobre Dobre 0% [Żadnych głosów]
Przeciętne Przeciętne 0% [Żadnych głosów]
Słabe Słabe 0% [Żadnych głosów]

Copyright © 2007 LukLog