Trzecia Rzesza 1933-1945 - historia państwa
Lipiec 15 2019 22:57:52    Historia ~ Ludzie Hitlera ~ Narzędzia Wojny ~ Prusy Wschodnie ~ Mapa strony
 

Nawigacja
Strona Główna
Historia
Ludzie Hitlera
Wewnątrz Państwa
Adolf Hitler
Narzędzia Wojny
Prusy Wschodnie
Zbrodnie
Ciekawostki
Dokumenty
Forum
Inne
Kontakt
Nagrody
Linki
Szukaj
Nowości
Galeria
Mapa strony
Warto zajrzeć
krucjata krucjata stacje

Losowy cytat
  Jeśli niemiecki naród nie potrafi zwyciężyć, to powinien zginąć - Hitler

[Wiecej cytatów]

Użytkowników Online
Gości Online: 1
Brak Użytkowników Online

Zarejestrowanch Uzytkowników: 797
Najnowszy Użytkownik: Lifets

Wątki na Forum
Najnowsze Tematy
Pre-eminence stingy ...
Tidiness tight-fiste...
Guideline stingy pro...
Pre-eminence stingy ...
Tidiness sleazy issu...
Najciekawsze Tematy
Bitwa która prze... [111]
Bitwa o Berlin [92]
D-day jak myślic... [86]
Dunkierka [65]
Przyczyny porażk... [61]

Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.

Newsletter
Dla Użytkowników
Statystyki
Ciekawe miejsca

       PzKpfw VI Tiger

Prace nad czołgiem ciężkim czołgiem trwały systematycznie wraz z rozwojem wojsk pancernych. Początkowo za czołg ciężki uznano PzKpfw IV, jednak bardzo szybko okazało się, iż nie może on wytrzymać rywalizacji z o wiele cięższymi pojazdami takimi jak francuski Char B1 czy radzieckim KW. W porównaniu do nich był on, co najwyżej czołgiem średnim. Po kilku nieudanych projektach w kwietniu 1942 roku na poligonie w okolicach Kętrzyna (Rastenburg) do rywalizacji stanęły dwa modele dr Porscha i Henschel`a. W próbie szybkościowej zwyciężył pojazd dr Porscha, jednak już w próbach manewrowych zwyciężył jego przeciwnik. Po tych testach Hitler zdecydował, iż oba prototypu zostaną poddane kolejnym próbom. Odbyły się one na poligonie Berka w maju tego samego roku. Zwycięsko z nich wyszedł pojazd Henschla. Czołg Porscha który posiadał bardzo skomplikowany napęd wykazywał się dużą awaryjnością. Zwycięski prototyp skierowano do produkcji seryjnej. Odbywała się ona w zakładach Henschel i Kassel- Mittlefield i Wegman AG. Wstępne zamówienie obejmowało wyprodukowanie 1350 sztuk tego czołgu, któremu nadano numery od 250001 do 251350. Przez cały okres produkcji pojazd przeszedł sporą liczbę modyfikacji. Dotyczyło to m.in. włazu ewakuacyjnego, który w początkowych czołgach umieszczony był z prawej strony wieżyczki i posiadał otwór, dzięki któremu możliwe było prowadzenie ognia z broni ręcznej. W czasie modyfikacji właz ewakuacyjny został powiększony a otwór zlikwidowany. Dodatkowo wzmocniona została obronność czołgu przed atakami piechoty. Zamontowano, bowiem wyrzutniki min typu „S”. Była to bardzo prosta a zarazem bardzo skuteczna konstrukcja. Mina posiadała malutki ładunek, który w czasie eksplozji wynosił wpłją w powietrze, drugi ładunek powodował rozerwanie się miny, która raziła całą okolicę 360 metalowymi kulkami.


Wczesne modele pojazdu posiadały dwa reflektory później zdecydowano się na montowanie tylko jednego. Największą zmianą wizualną była modyfikacja wieżyczki. Początkowe czołgi posiadały wieżyczkę typu basztowego, wyposażoną w szczeliny obserwacyjne. Późniejsze pojazdy otrzymały nowy typ wieżyczki, który został wyposażony w peryskopy. Poza tym pierwsze 495 czołgów zostało wyposażonych w tzw. kominy powietrzne, które umożliwiały pokonywanie przeszkód wodnych o głębokości do 4 metrów. Jednak później zaniechano instalowania tego typu urządzeń (głównie ze względu na deficyt gumy, którą trzeba było uszczelniać pierścienie wieżyczki) i kolejne czołgi mogły brodzić do głębokości 1,3 metra. Ostatnie 800 sztuk wyposażono w stalowe koła nośne zamiast kół z bandażem gumowym. Wpłynęło to na zwiększenie wytrzymałości podwozia. Poza tym wprowadzono opancerzenie celownika optycznego. Czołg napędzany był silnikiem gaźnikowym, chłodzonym cieczą o mocy 650 KM i pojemności skokowej 21353 cm3. W późniejszym okresie wprowadzono mocniejsze jednostki, które posiadały moc 700 KM. Było to związane z deficytem mocy w początkowych jednostkach. Z biegiem czasu zmieniono położenie umieszczenia mocowań na zapasowe ogniwa gąsienic. W pierwszych pojazdach montowano je na przedniej części kadłuba zaś w następnych czołgach zakładano je na bocznych ścianach wieżyczki. Od roku 1943 czołgi zaczęto pokrywać specjalną mieszaniną gipsowo-cementową, która miała za zadanie neutralizowanie pola magnetycznego czołgu.



Dane taktyczne czołgu Ausf H (E):
załoga: 5 osób
długość (m): 8,24
szerokość (m): 3,73
wysokość (m): 2,88
waga (t): 56,9
prędkość (km/h): 38 na drodze, 20 w terenie
zasięg: 90 km na drodze, 60 w terenie
zużycie paliwa l/km- 535/100 - na drodze





Dodane przez LukLog dnia sierpień 20 2006 14:34:29
16136 Czytań

Copyright © 2007 LukLog