Trzecia Rzesza 1933-1945 - historia państwa
Lipiec 15 2019 23:01:03    Historia ~ Ludzie Hitlera ~ Narzędzia Wojny ~ Prusy Wschodnie ~ Mapa strony
 

Nawigacja
Strona Główna
Historia
Ludzie Hitlera
Wewnątrz Państwa
Adolf Hitler
Narzędzia Wojny
Prusy Wschodnie
Zbrodnie
Ciekawostki
Dokumenty
Forum
Inne
Kontakt
Nagrody
Linki
Szukaj
Nowości
Galeria
Mapa strony
Warto zajrzeć
krucjata krucjata stacje

Losowy cytat
  Dobre kłamstwo jest jak magiczne zaklęcie - Hitler

[Wiecej cytatów]

Użytkowników Online
Gości Online: 1
Brak Użytkowników Online

Zarejestrowanch Uzytkowników: 797
Najnowszy Użytkownik: Lifets

Wątki na Forum
Najnowsze Tematy
Pre-eminence stingy ...
Tidiness tight-fiste...
Guideline stingy pro...
Pre-eminence stingy ...
Tidiness sleazy issu...
Najciekawsze Tematy
Bitwa która prze... [111]
Bitwa o Berlin [92]
D-day jak myślic... [86]
Dunkierka [65]
Przyczyny porażk... [61]

Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.

Newsletter
Dla Użytkowników
Statystyki
Ciekawe miejsca

       Bucker Bu 181

Po skonstruowaniu samolotu Bu 133 firma Bucker wyprodukowała jeden prototyp nieudanego samolotu Bu134. Był to dwumiejscowy jednopłat napędzany silnikiem Hirth HM 504 0 mocy 77 kW (105 KM). Prototyp D-EOP A odbył loty próbne w 1936 roku. Kolejną konstrukcją był wyprodukowany w niewielkiej ilości dla lotnictwa cywilnego pierwszy dolnopłat firmy Bucker Bu 180 Student. Pierwszy prototyp tego samolotu oblatany został w 1937 roku. Nosił on rejestrację D-ELIO. W lutym 1939 roku pierwsze loty odbył prototyp nowego samolotu treningowego przeznaczonego dla potrzeb lotnictwa wojskowego, nazwanego Bu 181 Bestmann (D-ERBV). Był to dolnopłat z dwuosobową załogą, która zajmowała miejsca obok siebie w zakrytej kabinie. Skrzydła posiadały drewnianą konstrukcję krytą w przedniej części sklejką, a w okolicach krawędzi spływu płótnem. Kadłub miał owalny przekrój kryty był do wysokości kabiny blachą ze stopu molibdenu i stali, pozostała część kadłuba kryta była sklejką. Również usterzenie miało drewnianą konstrukcję krytą sklejką, tylko jego ruchome części pokryte zostały płótnem. Podwozie stałe z kółkiem ogonowym. Zbiorniki paliwa i oleju mieściły się w kadłubie. Próby wykazały wszystkie zalety samolotu i już w końcu 1939 roku RLM złożył zamówienie na wykonanie pierwszych egzemplarzy seryjnych Bu181A napędzanych silnikiem Hirth HM 504 o mocy 77 kW (105 KM). Macierzyste zakłady Bucker w Rangsdorf wyprodukowały do końca wojny 5900 sztuk Bu 181, do tego należy doliczyć dalszych 708 egzemplarzy Bu 181A i nieco zmodyfikowanej wersji D zmontowanych w zakładach Fokkera w Amsterdamie. Samoloty te weszły na wyposażenie Luftwaffe, trafiając głównie do szkół lotniczych m.in. FFS M3 23 w Kaufbeuren 1 FFS A/B 112 w Langenleborn. Samoloty te służyły również jako łącznikowe i komunikacyjne w sztabach wielu jednostek operacyjnych Luftwaffe. W marcu 1945 roku narodziła się idea użycia tych samolotów jako niszczycieli czołgów. W szkole lotniczej w Trebbin pod Berlinem przystosowano kilkanaście (12?) samolotów Bu 181 do przenoszenia czterech Panzerfaustów 100, umieszczonych po jednym na stojakach mocowanych na górze i na spodzie płata. Ogień miał być otwierany z wysokości 20-30 m i z oddalenia około 150 m od celu. Duszą całej akcji był starszy sierżant Buchsteiner.

Na początku kwietnia 1945 roku utworzono trzy Panzerjagdstaffel (eskadra niszczycieli czołgów), z których jednakże tylko 3. eskadra była w pełni gotowa do podjęcia działań operacyjnych. Jednostka ta stacjonowała w Kaufbeuren na lotnisku szkoły lotniczej. Eskadra posiadała 12 samolotów uzbrojonych w Panzerfausty i pod koniec kwietnia rozpoczęła działania bojowe przeciwko jednostkom pancernym armii amerykańskiej. Kariera bojowa eskadry zakończyła się 4 maja 1945 roku. Jedna załoga uciekła wcześniej 18 kwietnia do Szwajcarii, gdzie samolot Bu 181 wcielono później do służby w lotnictwie tego państwa. W latach 1944-1946 Bestmanny produkowane były również w Szwecji w zakładach AB Hagglund w liczbie 125 sztuk przeznaczonych dla szwedzkich sił powietrznych. W służbie szwedzkiej samoloty te oznaczone były symbolem Sk 25. Już po zakończeniu działań wojennych produkcję Bu 181 podjęły zakłady Zlin w Ostrokovicach w Czechosłowacji. W sumie Czesi wyprodukowali 783 samoloty tego typu pod oznaczeniem Z-181 (180 sztuk), Z-281 (z silnikiem Toma 4100 sztuk), Z-301 (z silnikiem Walter Minor 4-111,184sztuki) dla lotnictwa cywilnego oraz jako C-6/C-106 (319 sztuk) dla lotnictwa wojskowego. Ostatnie B0181 wyprodukowane zostały w latach 50-tych w Egipcie, który otrzymał od zakładów Zlin licencję na produkcję samolotów Z-381.

Dodane przez LukLog dnia maj 03 2006 14:40:58
0 Komentarzy 5712 Czytań

Komentarze
Brak komentarzy.
Dodaj komentarz
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.

Copyright © 2007 LukLog