Trzecia Rzesza 1933-1945 - historia państwa
Sierpień 25 2019 16:02:29    Historia ~ Ludzie Hitlera ~ Narzędzia Wojny ~ Prusy Wschodnie ~ Mapa strony
 

Nawigacja
Strona Główna
Historia
Ludzie Hitlera
Wewnątrz Państwa
Adolf Hitler
Narzędzia Wojny
Prusy Wschodnie
Zbrodnie
Ciekawostki
Dokumenty
Forum
Inne
Kontakt
Nagrody
Linki
Szukaj
Nowości
Galeria
Mapa strony
Warto zajrzeć
krucjata krucjata stacje

Losowy cytat
  Obie królowe sztuki – architektura i muzyka nie mają żydostwu niczego do zawdzięczenia - Hitler

[Wiecej cytatów]

Użytkowników Online
Gości Online: 1
Brak Użytkowników Online

Zarejestrowanch Uzytkowników: 797
Najnowszy Użytkownik: Lifets

Wątki na Forum
Najnowsze Tematy
Tidiness cheap sldnf...
Rule cheap sldnfl no...
Tidiness stingy sldn...
Pecking order stingy...
Status sleazy sldnfl...
Najciekawsze Tematy
Bitwa która prze... [111]
Bitwa o Berlin [92]
D-day jak myślic... [86]
Dunkierka [65]
Przyczyny porażk... [61]

Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.

Newsletter
Dla Użytkowników
Statystyki
Ciekawe miejsca

       Arado Ar 81

Jednym z najważniejszych rodzajów broni nowopowstałej Luftwaffe były Sturzkampfflugzeuge - bombowce nurkujące . Już w 1933 roku C-Amt opracował program rozwoju bombowców nurkujących nazwany Sofort-Programm (program natychmiastowy). Przewidywał on w swojej pierwszej fazie skonstruowanie w najszybszym możliwym terminie bombowca nurkującego, który wszedłby tymczasowo na wyposażenie Stukagruppen (dywizjonów bombowców nurkujących), a w następnej fazie nowoczesnej maszyny, która stanowiłaby podstawowe wyposażenie Luftwaffe w dłuższym okresie czasu. Do drugiego etapu konkursu, który rozpoczął się z początkiem 1935 roku stanęły projekty firm Junkers, Heinkel i Arado. Firma Arado zaproponowała dwupłatowy, całkowicie metalowy samolot Ar 81. Proponowane uzbrojenie stanowić miał jeden stały karabin maszynowy MG 17 zamontowany w przodzie kadłuba oraz ruchomy karabin maszynowy MG 15 kalibru 7,9 mm strzelający do tyłu i obsługiwany przez drugiego członka załogi. Dodatkowo istniała możliwość podczepienia pod kadłubem bomby o wagomiarze 250 kg. Samolot napędzany był silnikiem Junkers Jumo 210 C i posiadał trójłopatowe śmigło. Pierwszy prototyp Ar 81V1 (D-UJOX) rozpoczął próby w locie w końcu 1935 roku. Przód samolotu o nadzwyczaj zwartej i mocnej konstrukcji kontrastował z lekkim ogonem o podwójnym stateczniku pionowym. Pierwsze loty wykazały konieczność wprowadzenia pewnych modyfikacji, które znalazły swoje odbicie w prototypie Ar 81V2 (D-UPAR). Samolot ten posiadał przekonstruowane usterzenie, montowane na niedużym pylonie na końcu kadłuba, stateczniki poziome otrzymały po dwa zastrzały. Testy w Erprobungsstelle Rechlin wykazały jednak, że niestabilność samolotu w locie pozostała pomimo wprowadzonych zmian również w drugim prototypie, co zmusiło zespół konstruktorów Arado do radykalnych kroków polegających na zmianie usterzenia pionowego na klasyczne z pojedynczym statecznikiem. W wyniku tego, powstał prototyp Ar 81 V3 (D-UDEX), wyposażony w typowy statecznik pionowy o charakterystycznym, dla wszystkich konstrukcji zakładów Arado, kształcie. Samolot rozpoczął loty próbne późną wiosną 1936 roku. W locie nurkowym Ar 81 V3 osiągał prędkość 600 km/h a wartości obciążenia powierzchni nośnej oraz stosunek mocy do masy płatowca były znacznie korzystniejsze niż jego głównego konkurentna Junkersa Ju 87. Jednakże przestarzała już wówczas konstrukcja dwupłata przesądziła o wynikach rywalizacji na rzecz nowocześniejszego i dającego większe możliwości późniejszych modyfikacji Junkersa Ju 87.

Dodane przez LukLog dnia maj 03 2006 14:03:56
0 Komentarzy 3160 Czytań

Komentarze
Brak komentarzy.
Dodaj komentarz
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.

Copyright © 2007 LukLog