Trzecia Rzesza 1933-1945 - historia państwa
Luty 16 2019 08:34:58    Historia ~ Ludzie Hitlera ~ Narzędzia Wojny ~ Prusy Wschodnie ~ Mapa strony
 

Nawigacja
Strona Główna
Historia
Ludzie Hitlera
Wewnątrz Państwa
Adolf Hitler
Narzędzia Wojny
Prusy Wschodnie
Zbrodnie
Ciekawostki
Dokumenty
Forum
Inne
Kontakt
Nagrody
Linki
Szukaj
Nowości
Galeria
Mapa strony
Warto zajrzeć
krucjata krucjata stacje

Losowy cytat
  Sam siebie nie rozumiem - Hess

[Wiecej cytatów]

Użytkowników Online
Gości Online: 2
Brak Użytkowników Online

Zarejestrowanch Uzytkowników: 797
Najnowszy Użytkownik: Lifets

Wątki na Forum
Najnowsze Tematy
Order cheap issue di...
Pronouncement stingy...
Tidiness tight-fiste...
Tidiness disreputabl...
Power reduced upshot...
Najciekawsze Tematy
Bitwa która prze... [111]
Bitwa o Berlin [92]
D-day jak myślic... [86]
Dunkierka [65]
Przyczyny porażk... [61]

Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.

Newsletter
Dla Użytkowników
Statystyki
Ciekawe miejsca

       Arado Ar 231

Znacznym problemem dla U-bootów była ograniczona możliwość prowadzenia obserwacji z ich pokładów. Okręty podwodne były niewielkie a ich stanowiska obserwacyjne na szczycie kiosku znajdowały się na relatywnie niskiej wysokości względem lustra wody. Aby zlikwidować te niedostatki juz w czasie pierwszej wojny światowej próbowano niemieckie U-booty wyposażyć w samolot pokładowy służący do celów rozpoznawczych. Na okręcie U-139 zainstalowano urządzenia do przechowania niewielkiego wodnosamolotu konstrukcji inż. Heinkla Hansa-Brandenburg W 20. Z powodu zakończenia wojny do bojowego zastosowania U-139 nie doszło. W ramach programu zbrojeniowego niemieckiej marynarki wojennej miały zostać zbudowane okręty podwodne typu XI, które miano wyposażyć w pokładowe samoloty rozpoznawcze. Oberkommando der Martine (Naczelne Dowództwo Marynarki) zwróciło się pisemnie 25 lutego 1938 roku do sztabu generalnego Luftwaffe z zamówieniem na skonstruowanie samolotu rozpoznawczego zdolnego do bazowania na pokładzie U-bootów. Miał to być metalowy samolot z dwoma pływakami, jednym silnikiem, prędkością lotu ok. 150 km/h, zasięgiem w granicach 900 km zdolny do demontażu na części, które mieściłyby się w dwóch zasobnikach o wymiarach: 6 m długości i 1,2 m średnicy oraz dwóch zasobnikach 5 m długości i 0,7 m średnicy i jednym zasobniku długości 5 m i średnicy 1 m. Zamówienie to zostało przekazane do firmy Arado, która pierwsze prace konstrukcyjne rozpoczęła w roku 1939 po sprecyzowaniu wymagań przez dowództwo Kriegsmarine. W początkach 1940 roku doszło do podpisania kontraktu na sześć prototypów samolotu Ar 231. Samolot Ar 321 V1 wystartował do pierwszych lotów 25 lipca 1940 roku. Był to jedno-miejscowy, jednosilnikowy, zastrzałowy górnoplat o podwoziu dwupływakowym. Baldachim skrzydeł był ustawiony skośnie, co pozwalało składać płaty do tyłu, tak aby zachodziły jeden na drugi. Obniżony statecznik pionowy miał również na celu ułatwienie składania i rozkładania skrzydeł. Po złożeniu samolot mieścił się do zasobnika w kształcie rury o średnicy 2 m. Procesy składania i rozkładania trwał po sześć minut. Podczas prób okazało się, że tak mały samolot ma niezadowalające właściwości lotne. Ar 231 nie mógł startować przy wietrze przekraczającym 37 km/k. Poza tym konieczność pozostawania na powierzchni morza przy dziennym świetle na czas co najmniej 10 minut zanim samolot nie zostanie zahangarowany nie podobała się dowódcom U-bootów. W tym czasie trwały już próby z wiatrakowcem Focke-Achgelis Fa 330 startującym z platformy montowanej na pokładzie U-boota, które przebiegały nadzwyczaj pomyślnie i dalsze prace rozwojowe nad Ar 231 zostały zarzucone.

Dodane przez LukLog dnia maj 03 2006 14:11:05
0 Komentarzy 3290 Czytań

Komentarze
Brak komentarzy.
Dodaj komentarz
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.

Copyright © 2007 LukLog