Trzecia Rzesza 1933-1945 - historia państwa
Sierpień 17 2019 16:42:42    Historia ~ Ludzie Hitlera ~ Narzędzia Wojny ~ Prusy Wschodnie ~ Mapa strony
 

Nawigacja
Strona Główna
Historia
Ludzie Hitlera
Wewnątrz Państwa
Adolf Hitler
Narzędzia Wojny
Prusy Wschodnie
Zbrodnie
Ciekawostki
Dokumenty
Forum
Inne
Kontakt
Nagrody
Linki
Szukaj
Nowości
Galeria
Mapa strony
Warto zajrzeć
krucjata krucjata stacje

Losowy cytat
  Jeden naród, jedna partia, jeden fuhrer - Hess

[Wiecej cytatów]

Użytkowników Online
Gości Online: 1
Brak Użytkowników Online

Zarejestrowanch Uzytkowników: 797
Najnowszy Użytkownik: Lifets

Wątki na Forum
Najnowsze Tematy
Tidiness cheap sldnf...
Rule cheap sldnfl no...
Tidiness stingy sldn...
Pecking order stingy...
Status sleazy sldnfl...
Najciekawsze Tematy
Bitwa która prze... [111]
Bitwa o Berlin [92]
D-day jak myślic... [86]
Dunkierka [65]
Przyczyny porażk... [61]

Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.

Newsletter
Dla Użytkowników
Statystyki
Ciekawe miejsca

       Akcja "Noc i mgła"

Rok 1941 był ostatnim rokiem wielkich sukcesów militarnych. Niemiecki plan szybkiego uderzenia na Związek Radziecki i zajęcia złóż naturalnych nie powiódł się. Ofensywa ugrzęzła na wszystkich odcinkach frontu. Dodatkowo Rosjanie wyprowadzili kontratak pod Moskwą. Niewątpliwie te wydarzenia miały wpływ na nasilenie działalności ruchu oporu w okupowanych przez Niemcy krajach.

7 grudnia 1941 roku Hitler wydał ściśle tajny dekret, nad którego wykonaniem czuwał feldmarszałek Keitel. Obejmował on na razie głównie tereny Francji i Belgii. Owy dekret znany jest historii jako akcja „Noc i mgła” (Nacht und Nebel). Akt zawierał wykaz przestępstw takich jak szpiegostwo, sabotaż czy działalność komunistyczna, za które wymiar sprawiedliwości wprowadzał dodatkowe sankcje. Oskarżeni o tego typu przestępstwa byli pozbawieni otrzymywania paczek i korespondencji a także wizyt krewnych. Dodatkowo o wyroku nie była powiadamiana rodzina skazanego. Przepisy te zostały obostrzone w czerwcu 1943 roku. Teraz nawet, jeśli przestępca został uwolniony (zdarzało się to niezwykle rzadko) wyrokiem sądu, lub odsiedział karę, nie odzyskiwał wolności, lecz był przekazywany Gestapo dla zatrzymania w areszcie prewencyjnym. Zgodnie z zaleceniami podejrzanych należało aresztować po cichu i stawiać przed sądem na terenie Rzeszy w jak najkrótszym czasie. Wymóg tajności pozostawał w mocy nawet po śmierci skazanego. Jego ciało palono, zaś o miejscu pochówku nie informowano nawet rodziny. Ministerstwo sprawiedliwości otrzymało zadanie ściśle współpracować z OKW dla wykonania zarządzenia. Zarówno administracja sądowa jak i same sądy przystąpiły do akcji bez żadnych sprzeciwów.

Wielkim orędownikiem był minister sprawiedliwości. Jak zeznał w Norymberdze radca ministerialny Wilhelm von Ammon „szef resortu dokładał wszelkich starań, aby stosować się ściśle do wymogu tajności, żeby żadna wieść o losach porwanych ofiar nie mogła przedostać się za granicę.” W tym celu ministerstwo zarządziło, iż wolno powoływać świadków z kraju pochodzenia oskarżonego tylko i wyłącznie za zgodą prokuratora. Znane jest tez zarządzenie podpisane przez Freislera, z którego dowiadujemy się, że także wybór obrońcy dla oskarżonego był uzależniony od prokuratora Rzeszy.

Jak zeznawał von Ammon „na dzień 1 września 1942 roku przed sąd specjalny w Kilonii wniesiono 262 sprawy przeciw norweskim więźniom „Nocy i mgły”, przed sąd w Essen – przeciw 863 więźniom z Belgii i północnej Francji. Pierwsza rozprawa główna miała miejsce 31 sierpnia 1942 roku i pierwszy wyrok śmierci zapadł tegoż dnia. W niespełna dwa lata później von Ammon notował wpływ 2014 spraw do władz wojskowych z 6639 oskarżonymi, z czego przeprowadzono 807 spraw zakończonych wyrokami skazującymi 1793 osoby. Było to efektem przeprowadzanych na szeroką skalę aresztowaniom przeprowadzonych przez Gestapo od połowy roku 1941.

Z drugiej jednak strony porównując statystyki akcji „Noc i mgła” do innych akcji ludobójczych widać nie miała ona masowego zasięgu. Poza tym rozwijała się dosyć wolno. Opisana powyżej akcja jest kolejnym przykładem jak Trzecia Rzesza walczyła z wrogami. Jednocześnie zauważamy obsesyjną chęć do zachowania „podstaw prawnych”.

Jesienią 1944 roku cała akcja przeszła w ręce Gestapo. Zgodnie z zarządzeniem Hitlera sprawy z tego zakresu nie będą już prowadzone przez sądy wojskowe i sądownictwo podległe ministerstwu sprawiedliwości. Od tej pory więźniowie mieli być natychmiast przekazywani w ręce Gestapo. Dotyczyło to również spraw, w których już się rozpoczęło postępowanie przed sądami. W ten sposób więźniowie ”Nocy i mgły” podzielili los innych ofiar państwa SS. Ogółem akcja objęła około 7000 ludzi, którzy w przeważającej części zostali skazani na śmierć lub zamknięcie w obozach koncentracyjnych.

Sam kryptonim akcji „Nacht und Nebel” zaczerpnięty został z opery Ryszarda Wagnera pod tytułem „ Złoto Renu”. W jednej ze scen główny bohater zakłada magiczny hełm przez co zmienia się w dym śpiewając "Nocy i Mgło, znikam".



Roland Freisler


Dodane przez LukLog dnia sierpień 03 2006 14:06:44
20567 Czytań

Copyright © 2007 LukLog